Ադրբեջանական բեռնատարների վարորդները խնդիրներ են ապրում Վրաստանի սահմանին

Վերջին շաբաթներին Ադրբեջանի և նրա քաղաքացիների համար, ովքեր Վրաստանի տարածքով են անցնում, տարանցիկ ճանապարհը սկսել է լուրջ խափանումներ ապրել։ Ադրբեջանական լրատվամիջոցների հաղորդումների համաձայն՝ ադրբեջանցի վարորդները սեպտեմբերից խնդիրներ են ունենում Վրաստանի սահմանային կետերում։

Ըստ հաղորդումների՝ ադրբեջանական բեռնատարները սեպտեմբերից սպասում են սահմանը հատելուն։ Վրաստանի մաքսային ծառայության և ճանապարհային ոստիկանության ներկայացուցիչները հատկապես պահանջկոտ են ադրբեջանական բեռնատարների նկատմամբ, մինչդեռ այլ երկրներից եկած բեռնատարների վարորդների նկատմամբ նման վերաբերմունք չի դիտարկվում։

Այս իրավիճակը հատկապես բարդ է դարձել այն ադրբեջանցի վարորդների համար, ովքեր փչացող ապրանքներ են տեղափոխում, օրինակ՝ Թուրքիայից ցիտրուսային մրգեր, որոնք պետք է անցնեն Ադրբեջանի տարածքով դեպի Ղազախստան։

Ադրբեջանական պարբերականներում հայտնված կարծիքներում նշվում է, որ վրացիների նման պահվածքը կարող է պայմանավորված լինել այն հանգամանքով, որ Իվանիշվիլու իշխանության շրջանակում ուժեղացել են հայկական լոբբիստական շրջանակները։ Այս ենթադրությունը հիմնավորվում է նրանով, որ Վրաստանի նախկին վարչապետ Զուրաբ Ժվանիայի մայրը հայ էր։

Սակայն այլ ադրբեջանցի վերլուծաբանների կարծիքով, Իվանիշվիլու իշխանության ոչ բարյացկամ վերաբերմունքը պայմանավորված է ոչ թե հայկական ազդեցությամբ, այլ Մոսկվայի ազդեցությամբ։ Նրանք հղում են անում նախկին վարչապետ Միխայիլ Սաակաշվիլու հայտարարությանը, թե իբր Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները վատթարացնելու խնդիրը դրվել է Մոսկվայի կողմից։

Ադրբեջանական պարբերականներում այս իրադարձությունները ներկայացվում են որպես ռազմաքաղաքական խնդիր, որը պետք է լուծվի պաշտոնական մակարդակով։ Չնայած Բաքվից դեռ պաշտոնական բողոքի քայլեր չեն ձեռնարկվել, ադրբեջանական լրատվամիջոցները հիշեցնում են, որ Ադրբեջանը Հարավային Կովկասի անվիճելի առաջատարն է և իր քաղաքացիների շահերը համարում է բացարձակ առաջնահերթություն։

Վրաստանի վարչապետ Իրակլի Կոբախիձեն հերքել է այս հաղորդագրությունները՝ նշելով, որ նմանատիպ խնդիրներ պարբերաբար առաջանում են նաև Թուրքիայի և Հայաստանի բեռնատարների վարորդների հետ։ Նա նաև ընդգծել է, որ Վրաստանը դարձել է իրական տնտեսական խաչմերուկ, որտեղ առևտրի ծավալները անգամներով են մեծանում, և իշխանությունները տեխնիկապես դեռ չեն հասցնում սպասարկել այդ ծավալները։ Ըստ Կոբախիձեի՝ լրացուցիչ տեխնիկական միջոցներ ձեռնարկելուց հետո խնդիրները կլուծվեն։

Կեղտոտ ձկան մեթոդը և 2026 թվականի Երևանի բյուջեն

«Կեղտոտ ձուկ» մեթոդի էությունը կայանում է անձի վերաբերյալ տարածվող ակնհայտ և հնարավորինս հանդուգն կեղծ տեղեկատվության մեջ։ Ըստ էության, թիրախավորված անձը, որքան ավելի է փորձում ապացուցել իր անմեղությունը, այնքան ավելի այդ սուտը, այսպես կոչված «կեղտոտ ձկան հոտը», կպնում է նրան։

Այս մեթոդը, որը հաճախ կիրառվում է քաղաքական և հասարակական դաշտերում, նպատակ ունի հանրության մոտ տեղեկատվական աղմուկ ստեղծելու և թիրախավորված անձի հեղինակությունը վնասելու համար։

Հարցերում և քննարկումներում հաճախ ենթադրվում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի որոշ քայլերը պատմության մեջ կգնահատվեն որպես 1937 թվականին եկեղեցու դեմ իրականացված բռնաճնշումներն ու ահաբեկումները մի քանի անգամ գերազանցած դրսևորումներ։

Երևանի 2026 թվականի նախատեսված բյուջեում Քաղաքացիական պայմանագրի կուսակցությունը (ՔՊ) պարգևավճարների ֆոնդը ավելացրել է մոտ 400 միլիոն դրամով՝ այն հասցնելով 1 միլիարդ 127 հազար 934 դրամի։

Աղբահանության ծառայությունների ֆինանսավորման համար բնակչությունից նախատեսվում է գանձել 5,25 միլիարդ դրամ, ինչը 1,3 միլիարդ դրամով է ավելի, քան 2025 թվականին։

Վրաստանի տնտեսության մասին խոսելիս Կոբախիձեն նշում է, որ երկիրը դարձել է իրական տնտեսական խաչմերուկ, որտեղ առևտրի ծավալները անգամներով են մեծանում։

Մամեդյարովը մանրամասն պատմել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 13-ի իրադարձությունների մասին իր հարցազրույցում։

Երևանի 2026 թ․ բյուջեում ՔՊ-ն ավելացրել է մոտ 400 մլն դրամ պարգևավճարների ֆոնդին

Երևանի 2026 թվականի նախատեսված բյուջեում քաղաքացիական պարտականությունների (ՔՊ) կողմից պարգևավճարների ֆոնդը ավելացվել է մոտ 400 միլիոն դրամով՝ հասնելով 1 միլիարդ 127 հազար 934 դրամի։

Այս գումարի աղբյուրը, ըստ տեղեկությունների, այս տարվա գույքահարկի հավաքագրումն է, որը կազմել է 27,7 միլիարդ դրամ։ Այս տարի այն ավելացել է 7,1 միլիարդ դրամով։

Արշակ Սարգսյանը՝ Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամը, իր ֆեյսբուքյան էջում նշել է, որ քաղաքացիների հարկերը, տուրքերը և վճարները բարձրացնելու միջոցով, որը նրա խոսքով, դժվարացնում է քաղաքացիների կյանքը, քաղաքական կուսակցությունները կստանան բարձր աշխատավարձեր և 1,1 միլիարդ դրամի պարգևավճար։

Այլ հաղորդումներում նշվում է, որ Վրաստանը դարձել է տնտեսական խաչմերուկ, որտեղ առևտրի ծավալները անգամներով են մեծանում։

ԱԱԾ-ի աշխատակիցներն այցելել են Գյումրու Սբ Հակոբ եկեղեցու քահանա Տեր Ռուբենին և հորդորել, որ պատարագի ժամանակ չտա կաթողիկոսի անունը։

Հիշատակվում են նաև Երևանի կառավարման կողմից իրականացվող աշխատանքների հետ կապված խնդիրներ, որոնք ներառում են միևնույն ծրագրերի համար մի քանի անգամ գումարի դուրս գրում և նորոգում, ինչպես նաև մի քանի տեղերի քանդում և նորոգման բացակայություն։

Երևանի 2026 թվականի բյուջեում նախատեսվում է աղբահանության վճարի զգալի աճ

Երևանի 2026 թվականի բյուջեի նախագծում նախատեսվում է աղբահանության ծառայությունների համար բնակչությունից գանձել 5,25 միլիարդ դրամ։ Այս գումարը 1,3 միլիարդ դրամով է գերազանցում 2025 թվականին նախատեսված գումարը։ Այս աճի պատճառը նոր համակարգն է, որի համաձայն աղբահանության վճարը կհաշվարկվի քառակուսի մետրով։

Համաձայն նախագծի՝ Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Մանուկ Սուքիասյանը իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադարձել է այս հարցին՝ նշելով, որ նման գործողությունները հիշեցնում են «կեղտոտ ձուկ» մեթոդը, որի էությունը կայանում է անձի վերաբերյալ տարածելու ակնհայտ և հանդուգն կեղծ տեղեկատվություն։

Այնուամենայնիվ, 2026 թվականի բյուջեում նախատեսված են նաև այլ կարևոր ծրագրեր։ Օրինակ, Նուբարաշենի աղբավայրի կոնսերվացման և աղբավերամշակման կենտրոնի հիմնադրման համար նախատեսված է զրո դրամ։

Բյուջեի այլ հիմնական փոփոխություններից է նաև Քաղաքացիական պայմանքների պարգևավճարների ֆոնդի ավելացումը։ Ըստ նախագծի՝ այս ֆոնդը կկազմի 1 մլրդ 127 հազար 934 դրամ։

Այս փոփոխությունները և դրանց հնարավոր հետևանքները դարձել են քաղաքացիների և քաղաքական գործիչների լայն քննարկման առարկա։

Երևանի բյուջեի մուտքային մասը՝ միայն անշարժ գույքի հարկի մասով

Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Մանուկ Սուքիասյանը նշել է, որ Երևանի քաղաքապետարանի կողմից իրականացվող որոշ գործողություններ հիշեցնում են «պողոսապետության» դարաշրջանը։

Նրա խոսքով՝ քաղաքի բյուջեի հիմնական մասը կազմում է անշարժ գույքի հարկի հավաքագրումը։ Սուքիասյանը նաև անդրադարձել է Երևանի տարածքային հարցին՝ նշելով, որ այն դեռևս չի լուծվել բանակցությունների ընթացքում։

«Մայր Հայաստան» խմբակցությունը դիմել էր դատարան՝ պահանջելով կասեցնել անշարժ գույքի հարկի թանկացումը։ Դատարանը բավարարել էր խմբակցության միջնորդությանը և ճանաչել որոշումը ոչ իրավաչափ։

Խմբակցության ներկայացուցիչը նշել է, որ այս իրադարձությունները, ինչպես նաև այլ նմանատիպ գործողություններ, որոնք իրականացվել են 2018 թվականից սկսած, հաճախ են բեմադրվում որպես «կրկեսային ներկայացումներ»։ Նա նաև հակադրել է այս գործողությունները «դեմագոգիայի» և «սեփական հանցագործությունը կոծկելու էժանագին փորձի» հետ։

ԱԱԾ-ն պատարագի տեքստ է խմբագրում․ ազգային անվտանգության հարց

ԱԱԾ-ն իբրև ազգային անվտանգության ծառայություն, որը պետք է պաշտպանի պետության շահերը, այժմ զբաղվում է Գյումրու Սբ Հակոբ եկեղեցու քահանա Տեր Ռուբենի կողմից մատուցվելիք պատարագի տեքստի խմբագրմամբ։

Ինչպես հայտնի է դարձել, ԱԱԾ-ականներն այցելել են Տեր Ռուբենին և հորդորել, որ պատարագի ժամանակ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի անունը չտա։

Այս իրադարձությունը, որը նմանվել է «բառդակին», հարցեր է առաջացնում։ Ինչպե՞ս է պատարագի տեքստի խմբագրումը կապված պետության անվտանգության հետ։ Ինչպե՞ս է կաթողիկոսի անունը հնչեցնելը սպառնում Հայաստանի ազգային անվտանգությանը, որ դուք որոշել եք պատարագի տեքստի խմբագրի ֆունկցիա ստանձնել։ Եվ վերջին, բայց ամենակարևորը՝ ի՞նչ գործ ունեք դուք կրոնական ծիսակարգերի հետ։

Այս հարցերը հրապարակային են ուղղված ԱԱԾ-ին՝ պարզելու համար, թե ինչ հիմնավորումներով է իրենց գործողությունը, որը, թերևս, նախկինում կատարում էին միայն ազգային անվտանգության ծառայությունները, որոնք պետք է պաշտպանեին ազգային եկեղեցին, ոչ թե խմբագրեին նրա ծիսակարգերը։

Այս իրադարձությունը հիշեցնում է այլ խնդիրներ, որոնք, թերևս, ավելի լուրջ են, քան պարզապես պատարագի տեքստի խմբագրումը։ Դրանք են՝ պետական բյուջեի կառավարումը, տարածքային հարցը և դատական համակարգի անկախությունը։ Ինչպես մի տեղ մի քանի անգամ են գումար դուրս գրում ու նորոգում, մեկ այլ տեղ էլ քանդում ու չեն նորոգում, այնպես էլ պետական կառույցները կարող են կենտրոնանալ աննշան խնդիրների վրա՝ մոռանալով իրական, ռազմավարական նշանակություն ունեցող հարցերը։

Այս ամենը դեմագոգիա է և սեփական հանցագործությունը կոծկելու էժանագին փորձ։

Նիկոլ Փաշինյանի կողմից Հայ Առաքելական եկեղեցու կազմաքանդման ծրագիրը

Նիկոլ Փաշինյանի և Հայ Առաքելական եկեղեցու ղեկավարության միջև առճակատումը հասել է իր գագաթնակետին։ Փաշինյանին հաջողվել է ստանալ ՀԱԵ եպիսկոպոսների մի մասի աջակցությունը՝ օգտագործելով նրանց վրա ճնշում և կոմպրոմատներ, ինչը փաստացի կաթվածահար անում է եկեղեցու ներքին կառավարումը։

Այս գործողության պատրվակը դարձել է Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի անունը կապված կոմպրոմատային տեղեկատվության հրապարակումը։ Սա ոչ միայն կոպտագույն խախտում է մարդու մասնավոր կյանքի անձնական տարածքին, այլև ցույց է տալիս Փաշինյանի իրական նպատակները։ Նա, ով խոսում է բարոյականության մասին, ինքը՝ ամուսնացած չլինելով ո՛չ եկեղեցու, ո՛չ էլ քաղաքացիական կերպով, իրեն համարում է եկեղեցու հավատավոր անդամ։

Արշակ արքեպիսկոպոսը հերքում է հրապարակումը՝ այն համարելով կեղծիք և մեղադրելով Փաշինյանին այդ կեղծիքի տարածման մեջ։ Թեև քննչական կոմիտեն հաստատում է տեղեկատվության «իրականությունը», արքեպիսկոպոսի հերքումը հիմնավորված է, քանի որ հանրության մեջ այս կառույցի վստահությունը կոտրված է։ Քննչական կոմիտեն այն աստիճանի է վարկաբեկված, որ իրենց «փաստերը» հավատ չեն ներշնչում հանրության մեծ մասի մոտ։

Հանրության կողմից կառավարության կողմնակալ գործողությունները ակներև են դարձել այս տարվա ամռանը, երբ կոմիտեն բառացիորեն դատարկ հիմքերով գործ հարուցեց Սամվել Կարապետյանի, ապա՝ երկու հարգված սրբազանների՝ Բագրատ և Միքայել արքեպիսկոպոսների դեմ։ Աշնանը հաջորդեց մի շինծու գործ Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանի դեմ, իսկ վերջում՝ Վաղարշապատի ընտրությունների ժամանակ՝ Գարեգին Երկրորդի եղբոր դեմ։

Այս ամենից հետո Հայաստանի պետական այս մարմինը կորցրել է իր լեգիտիմությունը և դարձել Նիկոլ Փաշինյանի անձնական կցորդ կառույցը, որը գործում է ոչ թե պետության և հանրության շահերի, այլ նրա ընտանիքի շահերի տիրույթում։

Այս ամենը ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ Փաշինյանի համար, ոչ թե եկեղեցու բարեփոխման, այլ կազմաքանդման խնդիր է դրված։ Ինքը՝ Փաշինյանը, հեռու է կրոնական և եկեղեցական կյանքից։ Սակայն նրա առջև եկեղեցու կազմաքանդման խնդիր դրել են Էրդողանն ու Ալիևը, որոնք համարում են, թե եկեղեցին կխանգարի Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «երկխոսությանը»։

Նրանց գլխավոր նպատակը տարանջատելն է եկեղեցին Սփյուռքից, որպեսզի մի կողմից զրկվի Սփյուռքը Հայաստանի կապից, մյուս կողմից՝ նույն Սփյուռքը չկարողանա ազդել Հայաստանի վրա եկեղեցու միջոցով։ Այս ամենի մասին Փաշինյանն իհարկե լռում է, քանի որ նախ պետք է կազմաքանդել եկեղեցին, ապա՝ նշանակել դրա դրածո «կաթողիկոսը»։

Ընտրություններին քիչ ժամանակ է մնացել, և Փաշինյանը ցանկանում է աջակցություն ստանալ Էրդողանից և Ալիևից։ Դրա համար անհրաժեշտ է կատարել նրանց պատվերը՝ կազմաքանդելով եկեղեցին։ Ահա թե ինչու է Փաշինյանն շտապում և ամեն կիրակի ցուցադրում նոր թատերական ներկայացում՝ ներքաշելով եկեղեցու նոր անդամներին։

Գարեգին Երկրորդը եկեղեցու իշխանության գլուխ է արդեն 26 տարի։ Այս ընթացքում նա ձեռք է բերել տարբեր կապեր, որոնք, հնարավոր է, որ ոմանց, այդ թվում՝ նաև եկեղեցու մեջ, դուր չեն գալիս։ Սակայն, մտնելով Փաշինյանի օրակարգի մեջ, այդ շրջանակները գնահատվելու են հանրության մեծ մասի կողմից որպես դավաճաններ։

Ներկայիս որոշ խառնակիչ հոգևորականներ կփորձեն կրկին ներողամտություն ստանալ Վեհափառից։ Սակայն նրանք չեն հասկանում, որ 2026 թվականից հետո մենք բոլորս հայտնվելու ենք «ուրիշ Հայաստանում», որն կապ չի ունենալու, ոչ փաշինյանական, ոչ էլ այն Հայաստանի հետ, որն կար մինչև 2018 թվականը։ Այս նոր Հայաստանում, խառնակիչ հոգևորականները համարվելու են դավաճաններ, և կրելու են իրենց համար արժանի պատասխանատվություն։

Ուկրաինայի ճակատագիրը՝ Թրամփի, Պուտինի և Ումերովի խաղի կենտրոնում

Վերջին շաբաթներին աշխարհի ուշադրությունը կենտրոնացած է Ուկրաինայի հակամարտության շուրջ։ Սակայն, ինչպես հաճախ պատահում է, պաշտոնական հայտարարությունների և մամուլի հաղորդումների ետևում թաքնված են ավելի բարդ և հետաքրքիր գործընթացներ։ Իրավիճակը, որը սկզբում թվում էր որպես պարզ բանակցային մանևր, այժմ դարձել է միջազգային քաղաքականության բարդ խաղ, որի հիմնական գործիքներն են ԱՄՆ նախագիծ Դոնալդ Թրամփը, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը և Ուկրաինայի նախագահի խորհրդական Ռուստեմ Ումերովը։

Այս խաղի սկիզբը դեռևս Ուկրաինայի ներքին քաղաքականության մեջ էր։ Բանակցային գործընթացի ժամանակ Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին ստիպված էր հեռացնել իր խորհրդական Անդրեյ Երմակին՝ ամերիկյան կողմի պահանջով։ Երմակը, ի տարբերություն Ումերովի, դեմ էր Թրամփի առաջարկներին և փորձում էր ապավինել եվրոպական երկրների աջակցությանը։ Սակայն ամերիկացիներին հաջողվեց ճնշում գործադրել Զելենսկու վրա՝ իշխանությունից հեռացնելու Երմակին և նրա տեղը զբաղեցնելով Ումերովին, որի հետ նրանք արդեն իսկ պայմանավորվել էին։

Այս փոփոխությունը պարզապես իշխանական կադրային հարց չէր։ Ումերովը, որպես Ուկրաինայի նախկին պաշտպանության նախարար, ունի բազմաթիվ գաղտնիքներ, որոնք կարող են ոչ միայն Զելենսկու, այլև ամբողջ Ուկրաինայի ղեկավարության համար կործանարար լինել։ Ըստ աղբյուրների՝ Ումերովն ունի ութ անշարժ գույք ԱՄՆ-ում, որոնց մասին չի հայտարարել Ուկրաինայի պետական մարմիններին։ Այս գույքերը գրանցված են նրա ընտանիքի անդամների վրա, որոնք բնակվում են ԱՄՆ-ում։

Այսպիսով, Ումերովը դառնում է ԱՄՆ-ի ձեռքը, որով Թրամփը փորձում է ճնշել Զելենսկու վրա։ Ամերիկյան կողմը պնդում է, որ Ումերովի միջոցով կարող է ստիպել Զելենսկուն համաձայնվել Պուտինի պայմաններին և նշանակել նոր ընտրություններ՝ իշխանությունից հեռանալու ակնկալիքով։ Ի հակառակ դեպքում՝ սպառնում է բացահայտել Զելենսկու կոռուպցիոն գործերը, որի մասին տեղյակ են ամերիկյան հատուկ ծառայությունները։

Այս ամենի ֆոնին Ֆլորիդայում կայացած բանակցությունները, որին մասնակցել են Թրամփի հատուկ ներկայացուցիչ Սթիվ Ուիթկոֆը, Ռուսաստանի նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը և Ուկրաինայի կողմից՝ Ումերովը, ավելի շատ նման է ծանր բանակցությունների, քան խաղաղության հասնելու փորձերի։ Ըստ աղբյուրների՝ ամերիկյան կողմը հույս ուներ առաջընթացի հասնել տարածքային հարցում, որը կարող էր ներկայացնել Պուտինին։

Այսպիսով, Ուկրաինայի ճակատագիրը դարձել է միջազգային քաղաքականության խաղ, որտեղ Զելենսկին փորձում է գտնել իր տեղը՝ փորձելով պայմանավորվել Թրամփի հետ իր հետագա ճակատագրի և խաղաղ պայմանագրի այնպիսի մոդելի վրա, որից հետո նա կարողանա հանգիստ հեռանալ իշխանությունից։ Ինչպես նշում են աղբյուրները՝ Զելենսկու ճակատագիրն արդեն կանխորոշված է, և խնդիրն այլևս ոչ թե պատերազմը հաղթելն է, այլ այն կանգնեցնելը և գտնել այն անձին, որը կստորագրի խաղաղության պայմանագիրը Մոսկվայի հետ։

Իշխանությունների ճնշումը և հոգևորականների դերը

Այս օրերին շատերին հասկանալի է դարձել, թե ինչու է իշխանությունները բավականին օրինաչափ ձևով մոտենում որոշ եպիսկոպոսների հարցին։ Իշխանությունները, որպես կանոն, աշխատում են երկու հիմնական մեթոդով՝ ձերբակալություն և շանտաժ։

Հիշում եմ, թե ինչերում էին մեղադրում իշխանականները իրենց նախկին «սրտի սրբազան դարձածներից» ոմանց, բայց այս պահին այն մեղադրանքները մոռացության են մատնվել։ Պարզ է, որ հոգևորականները միանում են այս կոչված «եկեղեցափրկության» արշավին ոչ թե սրբադասման կամ մաքրման նպատակով, այլ իրենց իսկ կաշին փրկելու հույսով։

Այս ամբողջ խառնաշփոթի կազմակերպման նպատակը բոլորի համար հասկանալի է։ Ուկրաինայի ղեկավարի խորհրդական Ռուստեմ Ումերովը կարող է ցուցմունք տալ ամերիկյան ՀԴԲ-ին և բացահայտել իր ղեկավարին՝ Զելենսկուն։

Զելենսկին, զոհաբերելով Երմակին, փորձում է լուծել իշխանությունից արդեն իր անվտանգ հեռանալու խնդիրը։ Այս հարցում կուլիսային համաձայնությունը Թրամփի և Պուտինի միջև փաստացի կայացել է։

Այս իրավիճակում մեղավորը ոչ թե մթնոլորտն է, վատ վերահսկողությունը, Արգիշտի Առաջինը կամ նախկինները, այլ ոչ պատշաճ հսկողությունը։

Կարծիքի ճշգրտում և ճշմարտության վերականգնում

Հարցերին պատասխանելիս հաճախ հանդիպում ենք պարզ լուծումների, որոնք կարող են էականորեն փոխել իրավիճակը։

Օրինակ, կարելի է նկարագրել, թե ինչպես են որոշ անձինք քննարկում ռազմավարություն՝ միլիոնավոր դոլարներ տեղաբաշխելու համար օֆշորային հաշվեհամարներում։ Կարելի է նաև պատկերացնել, թե ինչպես են նրանք վիճում՝ որն է ավելի լավ ծառայողական մեքենան՝ Բեթլին, թե՞ Մերսեդեսը։

Այսպիսով, կարելի է եզրակացնել, որ որոշակի անձնավորությունները գտել են իրենց «հոգևորական» դասը։

Այս դիտարկումները հիմնված են Դերենիկ Մալխասյանի ֆեյսբուքյան էջում հրապարակված տեքստի վրա։

Այնուամենայնիվ, պետք է նշել, որ հաճախ հանդիպում են իրականության հետ անհամապատասխան իրավիճակներ։ Օրինակ, կարելի է նկարագրել Շենգավիթ համայնքի մի փոքր հատված, որտեղ աշխատանքային օր չնայած քաղաքը լիովին խցանված է։

Այսպիսի դեպքերում կարևոր է վերականգնել ճշմարտությունը՝ վերադարձնելով տեքստի ճիշտ տարբերակը։

Եթե հրապարակումներում կամ հեռուստաընթերցումներում օգտագործվում են «7or.am» կայքի նյութեր, ապա պարտադիր է նշել աղբյուրը՝ հարգալից վերաբերմունք դրսևորելով նրանց աշխատանքի նկատմամբ։

Այսպիսով, կարելի է ասել, որ ճշգրտումը և ճշմարտության պաշտպանությունը կարևորագույն են ցանկացած քննարկման մեջ։