Ի՞նչ է տեղի ունենում, և ո՞վ է լռում

Վերջերս տեղի ունեցած իրադարձությունները ցնցել են ոչ միայն շարքային քաղաքացիներին, այլև քաղաքագետներին։ Խաղի նոր կանոններ են գծվում, կիրառվում են նոր մեթոդներ ու մեխանիզմներ, որոնք դեռ ոչ վաղ անցյալում անհնարին կամ աբսուրդ կհամարվեին։

Այս իրադարձությունները, որոնք հաճախ անտեսվում են, ցույց են տալիս մի աշխարհ, որտեղ քաղաքական գործընթացներից տուժում են հենց քաղաքական դերակատարները, այլ ոչ թե հասարակ ժողովուրդը։ Սա առաջին անգամն է, երբ իրադարձությունների զարգացումը ընթանում է նման կերպ։

Ես հաճախ մտածում եմ, թե եթե Ռուսաստանը կամ Իրանը ուժով մտնեին մի երկիր և գողանային դրա ղեկավարին, ամբողջ աշխարհը նույն ձև լուռ ու զուսպ կսպասե՞ր հաջորդ օրվան, երբ ռուս կամ պարսիկ ղեկավարը պրեսս-կոնֆերանս կտար և կհայտարարեր, որ եկել է հերթական նավթով երկիրը «փրկելու»։

Այս հարցը հանգեցնում է ավելի ընդհանուր և կարևոր հարցի՝ ի վերջո, ո՞րն է գոյություն ունեցող միջազգային կազմակերպությունների իմաստը։ Ո՞րն է օրինակ ՄԱԿ-ի դերը, եթե բոլորը գիտեն, որ հարձակումից առաջ կա ավտորիզացիա ստանալու կարգ, բայց միևնույնն է՝ այդ ընթացակարգը անտեսվում է։ Եվ ամենից հաճախ այն անտեսում են հենց նրանք, ովքեր այդ կազմակերպությունների ներսում ունեն ամենամեծ կշիռը։ Ո՞րն է այդ ամբիոնների իմաստը, եթե մենք բոլորս տեսնում ենք, որ որևէ իրական վերահսկողություն կամ համաշխարհային մեխանիզմ դեպի հավասար և արդար խաղաղություն գոյություն չունի։

Այս մտորումները, թեև ծանր են, անհրաժեշտ են, քանի որ դրանք ստիպում են մեզ վերագնահատել աշխարհի կարգը, որը մենք համարում էինք տրամաբանական և կանխատեսելի։

Ինչևէ, իմ ուշադրությունը գրավում են նաև մեր երկրի ներքին խնդիրները։ Երևանի մայթերը, պոլիկլինիկաների, մանկապարտեզների հարակից տարածքները բարձիթողի վիճակում են։ Թե բա 21000 մարդ է եկել հրապարակ։ 96%-ը հայ չի եղել։ Որևէ տեխնիկա չի աշխատել և չի աշխատում, աղ ու ավազն էլ են խնայել։

Ես կարծում եմ, որ երբեմն ավելի բարվոք կլիներ, եթե Շիրակի մարզպետի փոխարեն աթոռին մի տուփ կոնֆետ դրած լիներ։ Նիկոլենք անարդարացի են վարվում Տավրոսի նկատմամբ՝ նրա պարանոցից չկախելով «Իրենց ժամանակների հերոսի» դափնիները։

Այս ամենը միասին ստեղծում է մի պատկեր, որտեղ աշխարհի և մեր երկրի իրականությունը հեռու է լինում այն պատկերներից, որոնք մեզ ներկայացվում են։

Իրենց ժամանակների հերոսի դափնիները

Այսօրվա իրականությունը լցված է հարցական նշաններով։ Ինչպե՞ս է հնարավոր, որ մարդ, ով իշխանության գլուխներին հասել է ծիծաղելի, թեթևաշարժ ճանապարհով՝ 7000 դրամի պարտքի պատճառով դատարանից դուրս գալուց հետո, այժմ դառնում է «հերոս», որին չեն կախում «Իրենց ժամանակների հերոսի» դափնիները։

Իրականում հենց նա է այս ժամանակների արժանի «հերոսը»։ Նրա վերելքը, որը սկսվեց Նիկոլի իշխանության օրոք, ցույց է տալիս, թե ինչպես է իշխանությունը փոխում մարդկանց դերը և դատողությունը։

Այս «հերոսի» կերպարը ոչ միայն բարձր պաշտոնի զբաղեցումն է, այլև նրա մասնակցությունը նիկոլական աղանդի կեղծ պատարագներին։ Նա ոչ միայն գրոհում է Մայր Տաճարի վրա, այլև հայհոյում է հոգևորականներին, իսկ իր վարքագիծը հասնում է այնպիսի ցածր աստիճանի, որ նույնիսկ շալվարը իջեցնելու պատրաստակամություն է ցուցաբերում տարեց կնոջ դիմաց։

Սա Նիկոլի ժամանակների իրական «հերոսի» դիմանկարն է։ Եվ ցավոք, իշխանության մեջ նման արժեհամակարգ կրող «հերոսների» պակասություն չի զգացվում։ Տպավորություն է, որ ինչ-որ մի կառույց հատուկ կազմված ցուցակով նմանատիպ «հերոսներին» տեղավորել է իշխանության տարբեր օղակներում։

Այս ամենի ֆոնին, երբ Երևանի մայթերը, պոլիկլինիկաների և մանկապարտեզների հարակից տարածքները բարձիթողի վիճակում են, երբ 21000 մարդու հավաքի 96%-ը հայ չէ, երբ որևէ տեխնիկա չի աշխատում, իսկ աղն ու ավազը խնայում են, հարցը դառնում է ոչ թե «Ինչո՞ւ չեն կախում դափնիները», այլ «Ինչո՞ւ է հնարավոր, որ նման մարդիկ հասել են այսքան բարձր աստիճանի»։

Իհարկե, ավելի լավ կլիներ, եթե Շիրակի մարզպետի աթոռին մի տուփ կոնֆետ լիներ, քան նմանատիպ «հերոս»։

Չինաստանը կոչ է անում ԱՄՆ-ին ազատ արձակել Վենեսուելայի նախագահին և նրա կնոջը

Չինաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ն պետք է անհապաղ ազատ արձակի Վենեսուելայի նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյին և նրա կնոջը՝ Սիլիա Ֆլորեսին։

Պեկինում մտահոգված են ԱՄՆ-ի կողմից Վենեսուելայի նախագահի և նրա կնոջ հարկադիր ձերբակալությամբ։ Չինաստանի ԱԳՆ-ում ընդգծել են, որ ԱՄՆ-ի գործողությունները խախտում են միջազգային իրավունքը և միջազգային հարաբերությունների հիմնական նորմերը, ինչպես նաև հակասում են ՄԱԿ-ի կանոնադրության նպատակներին և սկզբունքներին։

Հայտարարության մեջ նշվում է, որ ԱՄՆ-ն պետք է ապահովի նախագահ Մադուրոյի և նրա կնոջ անձնական անվտանգությունը, դադարեցնի Վենեսուելայում քաղաքական իշխանությունը խաթարելու փորձերը և լուծումներ գտնի երկխոսության ու բանակցությունների միջոցով։

Հիշեցնենք, որ Վենեսուելայի հարցով ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի արտահերթ նիստը նախատեսված է հունվարի 5-ին։

ԱՄՆ հատուկ նշանակության ուժերը դեկտեմբերի 3-ի գիշերը մտել էին Մադուրոյի և նրա կնոջ ննջասենյակ և ձերբակալել նրանց։ Նախագահին մեղադրանք է առաջադրվել թմրանյութային ահաբեկչության և ապօրինի զենքերի պահման համար։ Ամերիկյան զորքերը նախատեսում են տեղակայվել Վենեսուելայում՝ նավթային ռեսուրսները պահպանելու նպատակով։