Ո՞ւմ պետք է երախտապարտ լինենք, որ Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չի համբուրել։

Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չհամբուրելու հարցը, թվում է, կարող է մարդուն հասցրել խելագարության սահման։ Մի կողմում մենք ունենք հազարավոր զոհերի, կորսված հայրենիքի ցավը, Բաքվի ռեժիմի ագրեսիվ և պահանջատիրական վարքագիծը, մյուս կողմում՝ ստորաքարշության և ազգային նվաստացման նման դրսևորումներ։

Այս իրավիճակում, կարծում եմ, Նիկոլ Փաշինյանը կանխատեսելի քայլ կկատարի՝ Վահագին նշանակելով Բաքվում Հայաստանի դեսպան։ Սա կտրամադրի հնարավորություն՝ շաբաթական հաճախակի շնորհակալություն հայտնելու Իլհամ Ալիևին։ Այնուհետև, Իլհամ Ալիևը կարող է Վահագին նշանակել Երևանում Ադրբեջանի դեսպան։ Ես համոզված եմ, որ նա կսահմանի Ադրբեջանի շահերի պաշտպանության համար շատ բարձր նշաձող։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանը իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադարձել է աղբահանության և սանիտարական մաքրման համար նախատեսված բյուջետային ծախսերի հարցին՝ բարձրաձայնելով դրանց իրական արդյունքների մասին։

Յուրաքանչյուր քաղաքական ուժի կառավարման արդյունավետությունը գնահատվում է վիճակագրական տվյալների համեմատությամբ։ Իհարկե, այս մտքի արտահայտման ավելի բարձր ոճական տարբերակներ կային, սակայն քանի որ իմ էջին հետևում են նաև կանայք և երեխաներ, ես կօգտագործեմ ավելի պարզ և հասկանալի «մեխի գլուխ» ձևակերպումը։

Այս ամենի ֆոնին, անհրաժեշտ է նշել, որ վտանգված է ժողովրդավարությունը և անձնական կյանքի անձեռնամխելությունը։ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության կառավարման անորակությունը և խայտառակ ցածր մակարդակը դրսևորվում է ոչ միայն քաղաքային ծառայությունների մատուցման, այլև աշխարհաքաղաքական հարցերի լուծման ձևում։

Մեր օրերում պետության գլուխ աշխատողն իրականում մեխի գլուխ է

Այսօր ես կենտրոնանամ մի քանի կարևոր հարցերի վրա։

Առաջին հերթին, ցանկանում եմ նշել, որ յուրաքանչյուր քաղաքական ուժի կառավարման արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ թե բառերով, այլ վիճակագրական տվյալների համեմատությամբ։ Հասմիկ Սարգսյանի տեսանյութում բարձրաձայնվել է մեր քաղաքների աղբահանության և սանիտարական մաքրման համար նախատեսված բյուջետային ծախսերի հարցը։ Այս հարցում ես կարծում եմ, որ հիմնականը ոչ թե գումարի չափն է, այլ դրա իրական արդյունքը։ Քաղաքացիները պարզապես ցանկանում են տեսնել, որ իրենց հարկերը ծախսվում են իրենց շահի համար։

Ես նաև չեմ կարող անտեսել միջազգային հարցերը։ Իրավիճակը այնքան բարդ է, որ հարցեր են առաջանում։ Օրինակ, ո՞ւմ պետք է երախտապարտ լինենք, որ Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չի համբուրել։ Այսպիսի հարցեր ցույց են տալիս, թե որքանով է մեր պետությունը կորցրել իր հզորությունը և հարգանքը միջազգային ասպարեզում։

Իմ կարծիքով, այսօրվա հիմնական վտանգը ժողովրդավարության և անձնական կյանքի անձեռնամխելության խախտումն է։ Պետության կառավարման անորակությունը և խայտառակ ցածր մակարդակը դրսևորվում է ամեն ինչում՝ սկսած քաղաքային ծառայությունների մատուցումից մինչև ամենաբարդ աշխարհաքաղաքական հարցերը։ Երբ պետությունը չի կարողանում լուծել իր քաղաքացիների առօրյա խնդիրները, դա վերջնականապես կորցնում է իր լեգիտիմությունը։

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը տեղի կունենա Ավստրիայում

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը կկայանա Ավստրիայի Սանկտ Փյոլթըն քաղաքում՝ փետրվարի 16-19-ի ընթացքում։

Այս մասին ես հայտնում եմ՝ հիմնվելով Մայր Աթոռի Տեղեկատվական համակարգի տնօրեն Եսայի քահանա Արթենյանի տրամադրած տեղեկատվության վրա։

Հարկ է նշել, որ Հայ Առաքելական Եկեղեցու որևէ ժողովական մարմին, բացառությամբ Ազգային-Եկեղեցական ժողովի, իր նիստերը կարող է գումարել ցանկացած վայրում։ Նման նախադեպեր եղել են ինչպես Եպիսկոպոսաց ժողովի, այնպես և Գերագույն հոգևոր խորհրդի գումարման պարագային։ Ուստի Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը տեղի կունենա Ավստրիայի Սանկտ Փյոլթըն քաղաքում՝ փետրվարի 16-19-ին։

Այս հրավերն ավանդական է և համապատասխանում է Եկեղեցու կանոնակարգին։

Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները լայն արձագանք են գտել Թուրքիայում

ՀՀ Ազգային Ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները, որոնք արվել են ճեպազրույցի ընթացքում, մեծ ուշադրություն են գրավել թուրքական մամուլի կողմից։ Թուրքական կայքերը լուսաբանել են նրա խոսքերը՝ հատկապես ընդգծելով երկու հիմնական դիտարկումը։

Առաջինը՝ Ալեն Սիմոնյանը շնորհակալություն է հայտնել Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանին և տարածաշրջանի բոլոր գործընկերներին՝ հայ հասարակության կողմից խաղաղության և առևտրի զարգացման դիրքորոշմանը աջակցելու համար։

Երկրորդը՝ նրա այն դիտարկումն էր, որ «Հաքան Ֆիդանի հայտարարությունները չպետք է համարել արտաքին միջամտություն Հայաստանի ներքին գործերին»։

Այս հայտարարությունները թուրքական լրատվականներում հրապարակվել են հետևյալ վերնագրերով․ «Հայաստանը պատմական խաղաղության ուղերձ է հղում Թուրքիային․ փակել ենք թշնամանքի էջը» և «Ալեն Սիմոնյան․ «Մենք փակել ենք թշնամանքի էջը»»։

Անկարայում այս հայտարարությունները ընկալվել են որպես անցյալի էջը փակելու առաջարկություն՝ առանց որևէ նախապայմանի։ Նման նախադեպեր արդեն իսկ գրանցվել են նաև Եպիսկոպոսաց ժողովի և Գերագույն հոգևոր խորհրդի գումարման պարագայում։

Այս հարցի հետ կապված, նշանակում է նաև նախկին ՆԳՆ պետական քննչական ծառայության պետ Հրաչյա Հակոբյանի անշարժ գույքի հարստացման մասին տեղեկությունները։ Հեղափոխությունից հետո նա 3 տարում ձեռք է բերել 3 տուն, ինչը նրա ընդհանուր անշարժ գույքի ֆոնդը հասցրել է 5 տուն։

Այսպիսով, Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները, որոնք նախապես հայտնվել են հայկական լրատվական դաշտում, հաջորդելով իրենց արձագանքը գտել են նաև միջազգային ասպարեզում՝ դառնալով թուրքական մամուլի կենտրոնական թեմա։

Բարձր աշխատավարձ ստացող Հայաստանի ամենապարապ ու անարդյունք չինովնիկը

Իմ ուշադրությունը գրավեց մի դեպք, որը, կարծում եմ, արժե վերլուծել։ Պատմվում է, թե ինչպես է մարզի ղեկավարը, որը պետք է իր պարտականությունները կատարի, փոխարենը մասնակցում է թաղումների, ճաշկերույթներին, կանչում է տաքսիներ տուրիստների համար և ստորագրում է վարչապետի հրամանագրերը։ Այս ամենը, ըստ աղբյուրի, իրականացվում է հարկատուների հաշվին։

Այս իրավիճակը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս ոչ միայն անտեսանելի աշխատանքի, այլև իշխանության մարզում անիշխանության վիճակ։ Դա նման է այն բանին, երբ մարզպետը, իր պարտականությունները կատարելու փոխարեն, հանգիստ քնում է ուղտի ականջում։

Այսպիսով, մարզի ղեկավարի գործողությունները, որոնք հեռու են իրական աշխատանքից, հարցեր են առաջացնում՝ թե ինչպես է նա իր պարտականությունները կատարում, և ո՞վ է պատասխանատու իրեն հանձնված գործերի համար։

Այս դեպքը, իմ կարծիքով, արտացոլում է ավելի լայն համակարգային խնդիր, որը պահանջում է համակողմանի վերլուծություն և արդյունավետ լուծումներ։

Հրաչյա Հակոբյանի ունեցվածքի մասին հայտարարագրի վերլուծություն

Որպես պատգամավոր՝ ես պարտավոր եմ տարեկան հայտարարագրել իմ և իմ ընտանիքի անդամների ունեցվածքը։ Այս տարվա հայտարարագրը, որը ներկայացվել է 2024 թվականի սկզբին, արտացոլում է իմ ֆինանսական և նյութական վիճակը։

Իմ հայտարարագրում առկա է 7 անշարժ գույք։ Դրանցից երկուսը բնակարաններ են, երկուսը՝ անհատական բնակելի տներ, իսկ երեքը՝ հողամասեր։ 2020 և 2021 թվականներին Ջրվեժի Ձորաղբյուր թաղամասում ձեռք եմ բերել երկու անհատական բնակելի տուն և մեկ հողամաս։ 2024 թվականին նաև մեկ բնակարան եմ գնել Ջրվեժում՝ «Կապիտալ Բիլդ» կառուցապատողից, որի արժեքը կազմել է 44 մլն 120 հազար դրամ։ Այսպիսով, իմ ընդհանուր ունեցվածքը ներառում է 5 տուն։

Իմ ավտոմոբիլային կայանատեղը զբաղեցնում է 2021 թվականի արտադրության Volvo մակնիշի մեքենա, որը ձեռք է բերել եմ 2023 թվականին՝ 18 մլն դրամ գնով։

Իմ բանկային հաշիվների մնացորդները տարեսկզբին կազմել են 2,1 մլն դրամ և 2 հազար եվրո։ 11,6 հազար ԱՄՆ դոլարի մնացորդը, որը եղել է առկա տարեսկզբին, տարեվերջին զրոյացել է։ Կանխիկ դրամական միջոցները ավելացել են՝ 2,5 մլն դրամից դառնալով 3 մլն դրամ։

Հաշվետու տարվա ընթացքում իմ ընդհանուր եկամուտները կազմել են 13 մլն 527 հազար դրամ։ Դրանցից 9 մլն 960 հազար դրամը աշխատանքի վարձատրություն է Ազգային Ժողովի աշխատակազմից, 2,5 մլն դրամը՝ վարձակալության դիմաց ստացված եկամուտ, իսկ 1 մլն 67 հազար դրամը՝ եկամտահարկի վերադարձ ՀՀ Ֆինանսների նախարարությունից։

Իմ ֆինանսական պարտավորությունների շարքում առկա է բնակարանի հիպոտեկի մայր գումարի մնացորդը, որը կազմում է 39 մլն 700 հազար դրամ։ Հաշվետու տարվա ընթացքում վարկերի մարմանը եմ հատկացրել 5 մլն 359 հազար դրամ, իսկ անշարժ գույքի վերանորոգմանը՝ 3 մլն դրամ։

Այս հայտարարագրը, ինչպես և նախորդները, ապահովում է իմ ֆինանսական գործունեության և ունեցվածքի մասին հստակ և բաց տեղեկատվություն հանրության համար։

ՔՊ-ի հովանավորությամբ ընտրություններին մասնակցելու կոչը կրկին ակտիվանում է

Իմ վերլուծության համաձայն, «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցության հաղթանակի հիմնական գործոնը, թերևս, ընտրություններին քաղաքացիների մասնակցության ցածր ակտիվությունն է։ Այս եզրահանգումը հիմնված է ուսումնասիրությունների և դիտարկումների վրա։

Իմ տեղեկացմամբ, ՔՊ-ի հովանավորությամբ մշակվում են մի շարք նախաձեռնություններ, որոնք ուղղված են ընտրություններին չմասնակցելու կոչ անելուն։ Դրանք, ըստ էության, հիմնված են այն գաղափարի վրա, որ ցածր մասնակցությունը կօգնի կուսակցությանը հասնել իր նպատակներին։

Ներկայիս իրավիճակը, հատկապես Շիրակի մարզում, բնութագրվում է անիշխանության տպավորությամբ։ Այս տպավորությունը խորացվում է մարզպետի կողմից ցուցադրվող անտերության հետ։

Համեմատական վերլուծություն կատարելիս նկատել եմ, որ Իրանում ընթացող բողոքի ալիքը այսօր ցույց է տալիս անկման միտումներ։ Այս փաստը կարևոր է, քանի որ ցույց է տալիս, որ հասարակական անցուղիների դինամիկան կարող է փոփոխվել։

Վերջում, նկատել եմ, որ իշխանությունները, ի տարբերություն այն, ինչ պետք է լիներ, ժամանակ չունեն իրենց ռեսուրսները ճիշտ ուղղելու համար։ Նրանք ավելի շատ են կենտրոնանում պարգևավճարների վրա, քան ապահովելու հիմնական ծառայությունները։ Այս համատեքստում բնական է հարցնել, թե ո՞վ է պատասխանատու ձնամաքրման աշխատանքների ապահովման համար։

15 զինվորի ողբերգությունից 3 տարի անց՝ 0 պատասխան, 0 պատասխանատվություն

Ազատ գյուղի զորամասում տեղի ունեցած ողբերգությունը, որի հետևանքով զոհվեցին 15 երիտասարդ զինվորներ, մինչ օրս չի ստացել իր արդար պատասխանը։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության «արդարադատությունը» մինչ օրս չի բացահայտել մի քանի հարցերի, որոնք հարցական նշան են դրել ողջ հայկական հասարակության առջև։

Ով էր թույլ տվել, որ զինվորները տաքանան բենզինով, այսինքն՝ կյանքի համար վտանգավոր պայմաններում։ Ով էր պատասխանատու կացարանի անմարդկային, անվտանգ վիճակի համար, որը դարձավ այս ողբերգության հիմնական պատճառը։ Եվ ամենակարևորը՝ ով էր պարտավոր կանխել այս աղետը, բայց հանցավոր ձևով լռեց, թույլ տալով, որ 15 հայ երիտասարդ իրենց կյանքը կորցնեն։

Այս ողբերգությունից անցել են արդեն 3 տարիներ, սակայն մենք տեսել ենք միայն ներքևում մեղքը փնտրող քննություններ և վերևներին՝ քաղաքական ղեկավարության պաշտպանող լռություն։ Եթե մեր երկիրը ունենար արդար պետություն, ապա պատասխանատվությունը կհասներ մինչև ամենաբարձր մակարդակը՝ քաղաքական ղեկավարումը։ Սակայն Նիկոլ Փաշինյանի օրոք ճշմարտությունը հարմար պահին է պետք լինում, և այն օգտագործվում է հարմար նպատակների համար, իսկ զինվորի կյանքը՝ միշտ երկրորդական է մնում։

Մենք կորցրեցինք 15 երիտասարդ՝ ամեն մեկը մի տան սյուն ու հենարան, ևս 15 հայ օջախ զրկվեց իր տղայից։ Եվ որպես արդյունք՝ մենք ունենք 0 պատասխան, 0 պատասխանատվություն։

Այս իրավիճակը հիշեցնում է մարզում անիշխանություն, երբ Շիրակի մարզպետը, թվում է, ուղտի ականջում հանգիստ քնած է։

Այսպիսով, մենք ունենք մի ողբերգություն, որի պատճառները մինչ օրս մնում են անբացահայտ, իսկ զոհերի հիշատակը՝ անպատասխան։

Գյումրի-Երևան մայրուղու վիճակը և Շիրակի մարզի ղեկավարության գործողությունները

Ինձ հասած տեղեկությունների համաձայն՝ Գյումրի-Երևան մայրուղու վիճակը այսօր զգալիորեն վատ է։ Պատճառը հիմնականում ձնաբանակցությունն է, որը չի մաքրվել պատշաճ կերպով։

Այս իրավիճակը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս Շիրակի մարզի ղեկավարության կողմից անտեսվածություն և անուշադրություն։ Տպավորություն է ստեղծվում, թե մարզում գործադիր իշխանությունը չունի իր ղեկավարման գործիքները, իսկ մարզպետը՝ անտեսում է իր պարտականությունները։

Այսպիսի անուշադրություն ոչ միայն խանգարում է մարդկանց տեղաշարժը, այլև կարող է առաջացնել լուրջ վտանգավոր իրավիճակներ։ Պարտադիր է, որ մարզի ղեկավարությունը վերահսկի ձնամաքրման աշխատանքների կազմակերպումը և ապահովի դրանց արդյունավետ իրականացումը։

Հարց է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու այս աշխատանքների համար։ Պետական մարմինները պետք է ապահովեն, որ ճանապարհները մաքուր և անվտանգ լինեն բոլոր քաղաքացիների համար։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պահին, երբ Իրանում բողոքի ալիքը, թեև դեռևս առկա է, սկսում է ցույց տալ անկման միտումներ։ Իսկ միևնույն ժամանակ, քաղաքական շրջանակներում քննարկվում են նոր նախաձեռնություններ, որոնք ուղղված են քաղաքացիներին կոչ անելը չմասնակցել հաջորդ ընտրություններին։

Այս իրադարձությունների համատեքստում կարելի է նկատել մի ուրվագծված պատկեր՝ երկրում ներքին խնդիրները, որոնք պահանջում են անհապաղ լուծումներ, մրցակցում են արտաքին իրադարձությունների հետ, իսկ պետական ինստիտուտները, թվում է, հաճախ անուշադիր են մնում իրենց առջև ծառացած ամենատրամաբանական խնդիրների նկատմամբ։

Ձախողված բեռնաթափման հետևանքով Երևանի Կենտրոնում տրանսպորտային համակարգի վերափոխման ծրագիր

Երևանի քաղաքապետարանը, արձագանքելով Կենտրոնում տեղի ունեցած բեռնաթափման խնդրին, մշակել է համապարփակ ծրագիր՝ ուղղված տրանսպորտային ճգնաժամը լուծելուն և քաղաքի կենտրոնական մասի երթևեկային իրավիճակը բարելավելուն։

Ծրագրի հիմնական ուղղությունները ներառում են մի շարք կառուցվածքային փոփոխություններ։ Դրանցից առաջինը՝ տրանսպորտային հանգույցների կառուցումն է, որը նախատեսվում է իրականացնել Կենտրոնի հիմնական փողոցներում։ Բացի այդ, ծրագրի համաձայն՝ պետք է հեռացվեն կարմիր կետագծերը՝ ապահովելով ավելի հարթ և անընդհատ երթևեկություն։

Հետագա փուլում նախատեսվում է իրականացնել առանձնացված գծերի համաժամանակյա կառուցում, ինչը կօգնի ավելի արդյունավետ կառավարել երթևեկության հոսքը։ Կենտրոնական փողոցներում տեղադրված լուսացույցերի աշխատանքը կվերանայվի և կկառավարվի ավելի ճշգրիտ՝ հաշվի առնելով երթևեկության ծանրաբեռնվածությունը։

Ծրագրի ամենահիմնարար մասերից մեկը պետական որոշ կառույցների տեղափոխումն է Երևանի Կենտրոնից մյուս վարչական շրջաններ։ Այս քայլը նախատեսվում է իրականացնել՝ նպատակ ունենալով զգալիորեն նվազեցնել կենտրոնում մուտք-ելքերի ծավալը։

Վերջին, բայց չափազանց կարևոր փոփոխությունը՝ հետիոտնային անցումների վերափոխումն է։ Ծրագրի համաձայն՝ երթևեկելի հատվածներում շատ վարերից հետիոտնային անցումները կվերացվեն, և դրանց տեղում կկառուցվեն վերգետնյա և ստորգետնյա անցումներ՝ ըստ երթևեկության ծանրաբեռնվածության աստիճանի։ Բացի այդ, ծրագրի կատարման ընթացքում կսահմանվի կանոն, որը կարգավորելու է շինարարական աշխատանքները՝ արգելելով մայթին մոտ ցանկացած նոր շինթույլտվություն տալ՝ հետագա ճանապարհների լայնացման հնարավորությունը բացառելու համար։