Իրենց ժամանակների հերոսի դափնիները

Այսօրվա իրականությունը լցված է հարցական նշաններով։ Ինչպե՞ս է հնարավոր, որ մարդ, ով իշխանության գլուխներին հասել է ծիծաղելի, թեթևաշարժ ճանապարհով՝ 7000 դրամի պարտքի պատճառով դատարանից դուրս գալուց հետո, այժմ դառնում է «հերոս», որին չեն կախում «Իրենց ժամանակների հերոսի» դափնիները։

Իրականում հենց նա է այս ժամանակների արժանի «հերոսը»։ Նրա վերելքը, որը սկսվեց Նիկոլի իշխանության օրոք, ցույց է տալիս, թե ինչպես է իշխանությունը փոխում մարդկանց դերը և դատողությունը։

Այս «հերոսի» կերպարը ոչ միայն բարձր պաշտոնի զբաղեցումն է, այլև նրա մասնակցությունը նիկոլական աղանդի կեղծ պատարագներին։ Նա ոչ միայն գրոհում է Մայր Տաճարի վրա, այլև հայհոյում է հոգևորականներին, իսկ իր վարքագիծը հասնում է այնպիսի ցածր աստիճանի, որ նույնիսկ շալվարը իջեցնելու պատրաստակամություն է ցուցաբերում տարեց կնոջ դիմաց։

Սա Նիկոլի ժամանակների իրական «հերոսի» դիմանկարն է։ Եվ ցավոք, իշխանության մեջ նման արժեհամակարգ կրող «հերոսների» պակասություն չի զգացվում։ Տպավորություն է, որ ինչ-որ մի կառույց հատուկ կազմված ցուցակով նմանատիպ «հերոսներին» տեղավորել է իշխանության տարբեր օղակներում։

Այս ամենի ֆոնին, երբ Երևանի մայթերը, պոլիկլինիկաների և մանկապարտեզների հարակից տարածքները բարձիթողի վիճակում են, երբ 21000 մարդու հավաքի 96%-ը հայ չէ, երբ որևէ տեխնիկա չի աշխատում, իսկ աղն ու ավազը խնայում են, հարցը դառնում է ոչ թե «Ինչո՞ւ չեն կախում դափնիները», այլ «Ինչո՞ւ է հնարավոր, որ նման մարդիկ հասել են այսքան բարձր աստիճանի»։

Իհարկե, ավելի լավ կլիներ, եթե Շիրակի մարզպետի աթոռին մի տուփ կոնֆետ լիներ, քան նմանատիպ «հերոս»։

Շնորհավորում եմ Նոր տարին՝ մաղթելով իրական վերափոխումներ

Հարգելի՛ ընկերներ,

Նոր տարվա առթիվ ես ցանկանում եմ մաղթել մեր ժողովրդին, որ գալիք տարին դառնա իրական վերափոխումների, ազգային զարթոնքի և արժանապատիվ առաջընթացի տարի։ Թող այս նոր տարին լինի փոփոխությունների սկիզբ՝ հիմնված արդարության, պատասխանատվության և հանրային կամքի վրա։

Վստահ եմ, որ մեր հայրենիքի ժողովուրդն ունի անհամաչափ մեծ ներուժ՝ նոր որակի պետություն և հասարակություն կառուցելու համար։ Թող Վաղարշապատը, որպես մեր հոգևոր և պատմական կենտրոն, շարունակի լինել ազգային վերածննդի, գիտակից պայքարի և լուսավոր ապագայի խորհրդանիշ։

Մաղթում եմ մեզ բոլորին միասնություն, վճռականություն և անսասան հավատ սեփական ուժերի նկատմամբ։ Թող Նոր տարին բերի իրական հեղափոխություն մտածողության մեջ, մեր գործերում և դրանց արդյունքներում։

Շնորհավորում եմ մեր ազգին Նոր տարին և նոր սկիզբը։

Այս նոր տարվա նախօրեին ես ցանկանում եմ նաև հայտնի անել մի իրողություն, որը, թեև անձնական է, սակայն, կարծում եմ, պետք է լինի հանրային։

Վերջին անգամ, երբ մենք մոմի լույսի տակ էինք դիմավորել Նոր տարին, դա 1996 թվականն էր։ Այս տարի, սակայն, ես ստացել եմ ծանուցում Պետական դատախազությունից՝ իմ, իմ ընտանիքի անդամների և հարազատների անուններով գրանցված մի շարք գույքերի բռնագանձման, իրականում՝ խլման վարույթ սկսելու մասին։

Այս իրադարձությունները, թեև առանձին-առանձին դիտարկելիս կարող են թվալ պատահական, միասին դիտարկելիս ստեղծում են մի վտանգավոր պատկեր։ Չէ՞ որ այսպիսի «պատահականություններ» չափազանց շատ են։

Այս ամենը, կարծում եմ, պետք է դիտարկել ավելի լայն համատեքստում։ Պատմությունը լի է օրինակներով, երբ իշխանությունները, իրենց իշխանությունը ամրապնդելու համար, հարձակվում են ոչ թե իրենց հակառակորդների, այլ հասարակության վրա։ Պատմում են, որ երբ Հռոմն այրվում էր, որի հիմնական տուժողները հենց աղքատներն էին, Ներոնը հիմներ էր երգում։

Այսպիսով, ես կոչ եմ անում բոլորիս՝ լինենք զգոն և չընկնենք հանգուցալուծության մեջ։ Թող մեր մտածողությունը, մեր գործերը և մեր արդյունքները լինեն այն հեղափոխությունը, որը մենք այսօր այդքան անհրաժեշտ ենք համարում։

Իմ ընտանիքի վաստակը և իմ պատասխանը պետությանը

Ստացված ծանուցումը դատախազությունից, որը վերաբերում է իմ հասցեին և իմ ընտանիքի անդամներին պատկանող մի շարք գույքերի բռնագանձմանը, հանգեցրել է մի քանի կարևոր հարցերի բարձրացման։

Այս գործընթացը, որը պետական մարմիններն անվանում են «բռնագանձում», իսկ ես համարում եմ պարզապես «խլում», ոչ միայն անհարգալից է նկատմամբ իմ անձի, այլև իմ ընտանիքի տարիների քրտնաջան աշխատանքի, ստեղծած արժեքի և պետությանը վճարած հարկերի նկատմամբ։

Այս գործողությունը, որը հանրությանը ներկայացվում է որպես ապօրինի գույքի հայտնաբերման և բռնագանձման գործընթաց, իրականում ծառայում է միայն մեկ նպատակին՝ իմ անունը և իմ ընտանիքի անունը կապել ապօրինականության հետ, ստեղծելով հեթական շոու։

Իմ ունեցվածքի ետևում կան միայն օրինական, հաշվեգրված և պետության կողմից հաստատված եկամուտներ, որոնք ստացվել են իմ և իմ ընտանիքի անդամների տարիների աշխատանքի արդյունքում։ Ես չեմ մտահոգվում։ Իրավիճակը, որը ստեղծվել է, ինձ հնարավորություն է տալիս հանրությանը մանրամասն ներկայացնել իմ ընտանիքի կատարած աշխատանքը, ստեղծած աշխատատեղերը և պետությանը վճարած հարկերը։ Ես կանեմ դա, քանի որ չեմ թույլ տալու, որ իմ ընտանիքի տարիների վաստակը և անունը արատավորվեն։

Ես, ի տարբերություն այն մարդկանց, ովքեր պատվերով հոդվածներ են գրում, պետական տենդերներ են շահում և բարձր պաշտոններ են զբաղեցնում՝ ապօրինի հարստանալու նպատակով, իմ ընտանիքի անունը և արժանահավատությունը պաշտպանում եմ իմ սեփական աշխատանքով և սկզբունքներով։

ՀՀ Գերագույն մարմնի ներկայացուցիչ, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր
Իշխան Սաղաթելյան

Թուրքիայի ռազմական անվտանգության նոր հարցականները և ԱՄՆ-ի նոր ռազմավարությունը

Վերջին շաբաթներին տեղի ունեցած մի շարք անսպասելի և վիճահարույց իրադարձություններ Թուրքիայի համար ստեղծել են նոր, ավելի մեծ հարցականներ՝ վերաբերելով երկրի ռազմական անվտանգությանը և դիրքին տարածաշրջանում։

Սկսենք վերջինից։ Թուրքական առևտրային նավերի վրա հարձակումները Սև ծովում և նույնիսկ Աֆրիկայի ափերի մոտ, ինչպես նաև Թուրքիայի ռազմական ինքնաթիռի կործանումը, որի հետևանքով զոհվեցին 20 զինծառայող, բոլորը տեղի են ունեցել ոչ թե պատահական, այլ միմյանց հետ փոխկապակցված հաջորդականությամբ։

Այս իրադարձությունների ֆոնին հատկապես մտահոգություն է առաջացնում ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից տարածաշրջանում իրականացվող նոր ռազմական և քաղաքական նախաձեռնությունների ակտիվացումը։

Իսրայելը, Հունաստանը և Հարավային Կիպրոսը, Միացյալ Նահանգների աջակցությամբ, ակտիվորեն զարգացնում են ռազմական համագործակցությունը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել «Արագ արձագանքման համատեղ ուժեր»։ Այս երեք երկրները նաև ցանկանում են վերակենդանացնել երկու հիմնական նախագիծ՝ 1) EastMed-ը, որը նախատեսում է իսրայելական գազի տեղափոխումը Եվրոպա, և 2) Հնդկաստան-Մերձավոր Արևելք-Եվրոպա միջանցքը (IMEC), որը նախատեսվում է որպես Չինաստանի «Նոր Ալիք» նախագծի հակակշիռ։

ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ազդեցությունը զգալիորեն աճում է նաև Անդրկովկասում։ Իսրայելը ռազմական հարաբերություններ է զարգացնում Ադրբեջանի հետ, իսկ Միացյալ Նահանգները ակտիվորեն աջակցում է Զանգեզուրի միջանցքի ստեղծմանը՝ այն դիտարկելով որպես «Թրամփի երթուղի»։

Այս ամենի հետ կապված է նաև Սիրիայի իրավիճակը։ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից աջակցվող «Սիրիական դեմոկրատական ​​ուժերը» (SDF) ակտիվորեն փորձում են ամրապնդել իրենց դիրքերը Սիրիայի հյուսիսում՝ փորձելով փոխել ուժերի հաշվեկշիռը՝ ի վնաս Թուրքիայի և Սիրիայի կենտրոնական կառավարության։ Իսրայելը շարունակում է օկուպացնել Գոլանի բարձունքները՝ ընդլայնելով իր գերիշխանության գոտին։

Ամենակարևոր կետը, որի շուրջ կենտրոնանում են բոլոր այս իրադարձությունները, ԱՄՆ-ի նպատակն է՝ նոր կարգեր ստեղծել Մերձավոր Արևելքում՝ Իսրայելի գերիշխանության ներքո։

Այս վեց գործոնների համադրությունը հանգեցնում է միայն մեկ եզրակացության․ ԱՄՆ-ն և Եվրոպական միությունը փորձում են Թուրքիային օգտագործել որպես գործիք՝ չեզոքացնելու Ռուսաստանի, Իրանի և Չինաստանի ազդեցությունը տարածաշրջանում։ Այս մոտեցումը, որտեղ Թուրքիան դիտարկվում է որպես մանրադրամ, բարձրահասակ է Թուրքիայի ազգային շահերի համար։

Այսպիսով, Թուրքիայի համար առաջ են ծառանացել երկու հիմնական ուղիներ։ 1) Նեոօսմանյան նախագիծը, որի իրագործումը կարող է հանգեցնել Ադրբեջանի և Իսրայելի հետ հակասությունների։ 2) Պանթուրանական նախագիծը, որի հետևանքը կարող է լինել բախում Ռուսաստանի, Չինաստանի և Իրանի հետ։ Որևէ դեպքում Թուրքիան չի կարողանա շահել։

Այս ամենը պարզապես պատահականություն չէ։ Այն ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ռազմական և քաղաքական ռազմավարությունը Թուրքիային դիտարկում է որպես խաղարկիչ, ոչ թե հավասարակշռված դաշնակից։

Իշխանությունների անգործությունը և հիբրիդային պատերազմը Հայաստանի դեմ

Հայաստանում ստեղծված ծանր իրավիճակը, որը բնութագրվում է հոսանքազրկումներով, ճանապարհների սառցադաշտի վերածմամբ և բուժհաստատությունների վրա աճող ծանրաբեռնմամբ, իշխանությունների կողմից անտեսվում է։ Այս անգործությունը, որը նկատվում է նաև իշխանավորների կողմից հանրությանը ուղղված անհամաչափ արձագանքներում, խորհրդանշական է։

Այս իրադարձությունների ֆոնին հիշվում է պատմական դեպք, երբ Հռոմի հրդեհի ժամանակ Ներոնը, որի գործողություններից ամենաշատը տուժում էին աղքատները, հիմներ էր երգում։ Այս համեմատությունը նպատակ ունի ընդգծելու իշխանությունների կողմից իրականության ծանրությանը չխոհեմացող և անհամաչափ արձագանքը։

Այս իրավիճակը, որը նման է հիբրիդային պատերազմի, ըստ որոշիչ կարծիքների, իրականում իրականացվում է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության կողմից՝ հայ ժողովրդի դեմ։ Այս տեսակետը հիմնավորվում է իշխանությունների կողմից իրականացվող քաղաքականությունների և անգործության հետևանքով առաջացած խնդիրների միջև առկա կապով։

Այս ամենը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ երկրի տարբեր մասերում մարդիկ ապրում են հոսանքազրկման և տրանսպորտային խոչընդոտների պայմաններում, իսկ բժշկական ծառայությունները հայտնվում են ծանր ճնշման տակ։

Երևան-Գյումրի մայրուղին սահանդաշտ է դարձել՝ ժամը մեկ մի մեքենա ճանապարհից դուրս է թռնում

ՀՀ Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Դավիթ Խուդաթյանի գործողությունները, որոնք, ըստ աղբյուրների, ներառում են Փաշինյան Նիկոլի հետ միջոցառումների մասնակցություն, հակադրվում են հանրապետության կարևորագույն մայրուղու՝ Երևան-Գյումրի միջպետական ճանապարհի, անցանելիության խնդիրների լուծման անհրաժեշտությանը։

Այս իրավիճակի հետևանքով ճանապարհը դարձել է սահանդաշտ։ Ըստ տեղեկությունների՝ ճանապարհը մաքրելու փոխարեն այնտեղ հերթապահում են պարեկներ, որոնց հիմնական նպատակն է վթարի հետևանքով ճանապարհից դուրս եկած մեքենաներին և վիրավորներին օգնություն ցուցաբերել և տարհանել։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանը իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադառնալով այս իրադարձություններին՝ նշել է, որ ներկայիս իշխանությունների գործողությունները բնութագրվում են որպես «գլոբալիստ-խաղաղասերների» մոտեցում։ Նրա կարծիքով՝ նրանց հրապարակային հայտարարությունները և գործողությունները պետք է ընկալվեն հակառակ իմաստով։

Դերենիկ Մալխասյանը համեմատություն է անում հին աշխարհի պատմության հետ՝ նշելով, որ երբ Հռոմ քաղաքը այրվում էր, որի հիմնական տուժողներն աղքատ և անօգնական մարդիկ էին, Հռոմի կայսր Ներոնը հիմներ էր երգում։ Նա նաև նշում է, որ այսպիսի տրամադրություն ցուցաբերելը իշխանավորների կողմից համարվում է խորհրդանշական։

Վերջում Դերենիկ Մալխասյանը պնդում է, որ «հիբրիդային պատերազմ կոչվածը իրականում ՔՊ-ն է հայ ժողովրդի դեմ անում»։

Պլեբսի կուռքը և հուզումները

Ներոնը սիրում էր լինել հանրության ուշադրության կենտրոնում։ Նա ոչ միայն գրում էր բանաստեղծություններ, այլև հանդես էր գալիս դրանք արտասանելու, երգելու և պարելու համար։ Երբ գլխարկներ չէր ունենում, իրեն պսակում էր դափնեպսակով։ Նրա տարերքը բեմն էր, իսկ զանգվածային միջոցառումները՝ նրա տարածաշրջանը։ Նրա կողմից կազմակերպված հյուրասիրությունները և զանգվածային միջոցառումները Հռոմի աղքատները բաց չէին թողնում։

Ներոնը համարվում էր պլեբսի կուռքը, որի շահերի պաշտպանության մասին մշտապես ելույթներ էր ունենում։ Պլեբսը հասնում էր էքստազի, երբ որևէ հաջողակ անհատի պատժի մասին լուրեր էին հասնում։

Պատմում են, որ երբ Հռոմն այրվում էր, և դրա հիմնական տուժողներն էին հենց աղքատները, Ներոնը հիմներ էր երգում։ Սակայն նույնիսկ այդ իրադարձությունից հետո պլեբսը շարունակում էր նրան սիրել։ Երբ Ներոնին սպանեցին, քաղաքում պլեբսի հուզումները սկսվեցին։

Թրամփի և Զելենսկու հանդիպման արդյունքները: Ուկրաինայի հարցի վերջին փուլը, թե՞ անվերջ պատերազմի սպառնալիքը

Ինչպես հայտնի է, Ֆլորիդայում կայացած հանդիպման ընթացքում ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը և Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին փորձեցին գտնել ռուս-ուկրաինական հակամարտության կարգավորման ուղիներ։ Սակայն, հանդիպումից հետո ԱՄՆ նախագահը հայտարարեց, որ բանակցությունները հասել են իրենց վերջին փուլին, և եթե հաջողություն չհասնի, պատերազմը կարող է շարունակվել անվերջ։

Այս հայտարարությունը հակադրվում է Ուկրաինայի կողմից ցուցադրվող անզիջում դիրքորոշմանը, որը, ըստ Թրամփի, դժգոհություն է առաջացրել նրա մոտ։ ԱՄՆ նախագահը կտրուկ նախազգուշացում արեց, որ Ուկրաինան կկորցնի ավելի շատ տարածքներ, եթե չհամաձայնվի խաղաղության համաձայնագրի։ Նա նաև ենթադրեց, որ Ռուսաստանը կարող է զենքի ուժով գրավել Դոնբասի մնացած տարածքները, եթե Կիևը չհասնի արագ համաձայնության։

Հանդիպման ընթացքում Թրամփը շարունակել է ճնշում գործադրել Զելենսկու վրա՝ պահանջելով արագ համաձայնագիր Ռուսաստանի հետ։ Զելենսկին, իր հերթին, հույս ուներ ապահովել լրացուցիչ անվտանգության երաշխիքներ և պարտավորություններ՝ Ուկրաինային օգնություն ցուցաբերելու համար, ինչը կապահովեր Թրամփի ամուր աջակցությունը։

ԱՄՆ նախագահը նաև առաջարկեց անձամբ ներկայացնել խաղաղության ծրագիրը Ուկրաինայի խորհրդարանին և վստահեցրեց, որ եռակողմ հանդիպումը Պուտինի և Զելենսկու միջև կարող է տեղի ունենալ համապատասխան ժամանակին։

Այս ամենի ֆոնին Թրամփի հայտարարությունը, թե այս հակամարտությունը կամ կավարտվի, կամ կշարունակվի հավերժ, ակնարկում է, որ ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը փոխվել է։ Նա այլևս չի պատրաստվում անսահմանափակ աջակցել Ուկրաինային, եթե Կիևը չի պատրաստվում զիջումներ անել։

Այսպիսով, Թրամփի և Զելենսկու հանդիպումը կարելի է գնահատել որպես ռուս-ուկրաինական հակամարտության հիմնական դերակատարների միջև լարվածության և տարաձայնությունների ակնհայտ արտահայտություն։ Այն նաև ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը հակամարտության կարգավորման հարցում կարող է զգալիորեն փոխվել, ինչը կարող է ունենալ ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական և տնտեսական հետևանքներ։

Կճոյանի (Բենթլի Սամո) խոստովանահայրը՝ Արմեն Գալջյան անունով ՔՊ-ականը

Հայտնի է դարձել այն փաստը, որ ՔՊ-ական Արմեն Գալջյանը, որին նշանակել են 10 տիրադավ եպիսկոպոսների խոստովանահայր, հայտարարել է, որ Կճոյան Նավասարդը և մյուս տիրադավերը ճանաչել են իրենց սխալները և ցանկանում են ուղղվել։

Հավանաբար, հենց այս երիտասարդն էլ եղել է Կճոյանի մեղքերի խոստովանահայրը։ Այսինքն՝ Կճոյանը մեղքերը շշնջացրել է այս երիտասարդի ականջին։ Այս ամենից հետո, իբրև հաջորդ քայլ, Փաշինյան Նիկոլն էլ Կճոյանին ինդուլգենցիա է վաճառել։

Այս իրադարձությունների հետևանքով կարելի է եզրակացնել, որ Բենթլի Սամոն, ՔՊ-ի քավարանն անցնելուց հետո, արդեն իսկ 5 պակաս դեմք է։

Այս մտքերը հրապարակվել են «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի ֆեյսբուքյան էջում։ Նրա կարծիքով՝ գլոբալիստ-խաղաղասերների բոլոր հրապարակային կոչերը պետք է ընկալել ճիշտ հակառակ բովանդակությամբ։

Նա նաև համեմատություն է անում Հռոմի այրման հետ, երբ Ներոնը, որի հիմնական տուժողներն աղքատներն էին, հիմներ էր երգում։

Այս ամենի ֆոնին իշխանավորների տրջիկ տալը կլկլոցների տակ շատ խորհրդանշական է։ Նրա կարծիքով՝ հիբրիդային պատերազմ կոչվածը իրականում ՔՊ-ն է հայ ժողովրդի դեմ։

Փաշինյանի «խաղաղությունը»՝ Հայաստանի դեմ հարձակում

2021 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը հանդես էր գալիս որպես «խաղաղության» կուսակցության ներկայացուցիչ և հակաօլիգարխիկ, դասակարգային պայքարի առաջամարտիկ։ Նա խոստանում էր Արցախի ինքնորոշման իրավունքի պաշտպանություն, Շուշիի, Հադրութի դեօկուպացիա և հակաօլիգարխիկ պայքար։

Իրականում, նա խաբեց։ Ինչպես միշտ։ Արցախը հանձնեց Ադրբեջանին, իսկ երկրում կառուցեց սուպերօլիգարխիկ համակարգ՝ թալանը հասցնելով աննախադեպ չափերի։

Հիմա նա նույն բանն է ուզում անել՝ նույն մեթոդներով։ Նա նորից խոստանում է «խաղաղություն», սակայն այս անգամ հարվածի տակ է դնում ոչ թե Արցախը, այլ Հայաստանը։ Նրա բերած «խաղաղությունը» կլինի արցախյան տարբերակով՝ երկրի ինքնության և անվտանգության հանդեպ հարձակում։

Ընդդիմության խնդիրը պետք է լինի 2021 թվականի սխալի կրկնությունը թույլ չտալը։ Սա պահանջում է համախմբված պայքար, սխալների ուղղում և հատվածական շահերի բացառում։

Հանրությանը պետք է հստակ բացատրել, թե ինչ է սպասվում Նիկոլի բերած «խաղաղության» դեպքում, և ինչ այլընտրանք կա։ Քաղաքական ուժերը պետք է առաջնային համարեն իշխանափոխությունը, այլ ոչ թե պատգամավորական մանդատ ձեռք գցելը։

Այս ամենի ֆոնին իշխանավորների կողմից հանրությանը տրված տրջիկ տալը խորհրդանշական է։ Հիբրիդային պատերազմ կոչվածը, որը Նիկոլ Փաշինյանը մշակել է, իրականում ՔՊ-ն է հայ ժողովրդի դեմ։ Այդպիսին են բոլոր գլոբալիստ-խաղաղասերները։ Նրանց բոլոր հրապարակային կոչերը պետք է ընկալել ճիշտ հակառակ բովանդակությամբ։